Κρασί Μύθος: Romanée-Conti

Τo Pinot Noir που κοστίζει όσο ένα αυτοκίνητο!

Όταν ο Θεός αποφάσισε να δώσει «αποδείξεις» οινικής τελειότητας, διάλεξε αμπελοτόπια σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπως στο Μπορντό, στον Ροδανό, τον Ρήνο, στην Τοσκάνη, στο Πιεμόντε, στη Νάπα, τη Σαντορίνη. Ωστόσο φύλαξε όλη τη δύναμη της «ευλογίας» του για τα 18 στρέμματα του Romanée-Conti, αυτού του μυθικού κομματιού γης που βρίσκεται στο βουργουνδικό χωριό Vosne Romanne. Επέλεξε το δύστροπο μεν αλλά χαρισματικό κλίμα του, προστάτευσε ένα κομμάτι της περιοχής με ήπια κλίση και νοτιοανατολικό προσανατολισμό, «έχτισε» διαδοχικά στρώματα πηλού, ασβεστόλιθου και σιδήρου και άφησε τους ανθρώπους να δημιουργήσουν το πιο σπάνιο, ποθητό και ακριβό κρασί του πλανήτη.

Εκείνοι κατάλαβαν τη σπουδαιότητα του τόπου ήδη από τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες και για το λόγο αυτό η απόκτηση του Romanée-Conti δημιούργησε πολλές έριδες ανάμεσα σε βασιλιάδες, τιτλούχους και αριστοκράτες, μεταξύ των οποίων η «υπεύθυνη» για το πρώτο συνθετικό του ονόματος Romanée-Conti οικογένεια Croonembourg, αλλά και ο πρίγκιπας του Conti, Louis Francois de Bourbon, στον οποίο, προφανώς, οφείλεται το δεύτερο.

Όμως ο μύθος της περιοχής έγινε μεγαλύτερος και οι τιμές του κρασιού της εκτινάχθηκαν στη... στρατόσφαιρα, όταν πέρασε στα χέρια του ομώνυμου κτήματος, του ακριβοθώρητου Domaine de la Romanne Conti.

Υπό την καθοδήγηση του Aubert de Villaine και του Henri Frederic Roch, το DRC (όπως είναι γνωστός ο οίκος στους απανταχού οινόφιλους) παράγει συγκλονιστικά κρασιά μόνο από Grand Crus αμπελώνες, διαθέτοντας μάλιστα το μονοπώλιο των La Tache και Romanée-Conti. Πολλοί εξυμνούν το ταλέντο των δημιουργών των θρυλικών οίνων, ο ίδιος ο De Villaine, ωστόσο, υποστηρίζει ότι το ταλέντο δεν βρίσκεται στον οινοποιό, αλλά στη γη. «Όσο περισσότερο την αφήσουμε να εκφραστεί, τόσο καλύτερα κάνουμε τη δουλειά μας», συνηθίζει να λέει - και το αποδεικνύει στην πράξη, χρησιμοποιώντας λιγότερα μηχανικά μέσα από όσα χρησιμοποιούσε πριν από είκοσι χρόνια! 

Έτσι, οι αμπελώνες του Romanée-Conti οργώνονται με άλογο και όχι με τρακτέρ, ώστε να μη συμπιέζεται υπερβολικά το έδαφος, η καλλιέργεια είναι σε μεγάλο βαθμό βιολογική και η απόδοση των πενηντάχρονων αμπελιών δεν ξεπερνά την απίστευτα χαμηλή αναλογία των 200 λίτρων ανά στρέμμα. Μάλιστα, η χαρισματική τοποθεσία του αμπελοτοπιού επιτρέπει στις ρώγες του Pinot Noir να ωριμάσουν τέλεια και να τρυγηθούν πιο αργά από κάθε άλλο σταφύλι στην περιοχή. Όμως εξίσου μινιμαλιστικά είναι τα πράγματα και στο οινοποιείο, αφού η εκχύλιση γίνεται χωρίς να αφαιρεθούν τα κοτσάνια, η ωρίμαση λαμβάνει χώρα σε ολοκαίνουργια βαρέλια που φτιάχνονται με ξυλεία από το δάσος Troncais, το φιλτράρισμα είναι άγνωστη λέξη (τα κρασιά μονάχα «κολλάρονται» με ασπράδι αυγού) και η εμφιάλωση γίνεται βαρέλι-βαρέλι με το χέρι.

Το αποτέλεσμα; Ένα έργο οινικής τέχνης το οποίο, αν καταναλωθεί την κατάλληλη στιγμή -συνήθως έπειτα από μια εικοσαετία ή και περισσότερο-, συνδυάζει μοναδικά την ορυκτή αυστηρότητα, τη φινετσάτη εσωστρέφεια, τη βελούδινη γευστική παρουσία, το απαράμιλλα μεθυστικό άρωμα (στο οποίο η βιολέτα και τα κόκκινα φρούτα δεν χάνουν ποτέ τη φρεσκάδα τους) και το βάθος που του προσδίδουν οι πιο βαριές νότες κυνηγιού.

Τουλάχιστον, έτσι το περιγράφουν όσοι έχουν την τύχη να δοκιμάσουν έστω και μία φορά στη ζωή τους το Romanée-Conti. Και δεν είναι και πολλοί, αφού ακόμα και οι πιο πρόσφατες χρονιές κοστίζουν περίπου όσο ένα μικρό αυτοκίνητο! Μάλιστα, ακόμα και αν διαθέτετε τις 6.000 ευρώ που απαιτούνται για μια φιάλη, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι αυτή θα φτάσει στα χέρια σας, αφού το DRC δεν τη διαθέτει μεμονωμένη, αλλά ως μέρος ενός κιβωτίου που περιλαμβάνει και τα άλλα σπουδαία (και πανάκριβα) κρασιά του.

Τα μόλις 450 κιβώτια που κυκλοφορούν κάθε χρόνο -σε αντίθεση με τις δεκάδες χιλιάδες άλλων μεγάλων κρασιών- αλλά και η χρηματιστηριακή αξία του Romanée-Conti ευθύνονται για έναν άνευ προηγουμένου τιμολογιακό παραλογισμό που κόβει την ανάσα: μια φιάλη του 1990 δημοπρατήθηκε πρόσφατα για 28.000 δολάρια και μια συλλογή των 55 φιαλών από όλες τις εσοδείες -από το 1952 έως και το 2007- ξεπέρασε τις 813.000 δολάρια.

Το Romanée-Conti, λοιπόν, δεν είναι μόνο η κορυφαία έκφραση της Βουργουνδίας και της ποικιλίας Pinot Noir, αλλά το... Άγιο Δισκοπότηρο των μυθικών κρασιών του κόσμου. Ένας πραγματικός μύθος ανάμεσα στους μύθους. (πηγή: oinoxoos.net)

Όλα τα λάθη που κάνουμε σε σχέση με το κρασί

Η ποιότητα του κρασιού εξαρτάται όχι μόνο από την παραγωγική του διαδικασία και εμφιάλωση, αλλά και από την χρήση και τη μεταχείρισή του από εμάς.

Ίσως να μην το γνωρίζουμε, αλλά όλοι κάνουμε παρεμβάσεις που επηρεάζουν το τελικό οινικό αποτέλεσμα. Ας δούμε λοιπόν, μερικά συνηθισμένα λάθη που κάνουμε σε σχέση με το κρασί, ώστε να τα αποφύγουμε την επόμενη φορά.

Υπερβολικά παγωμένο κρασί

Η υπερβολική ψύξη είναι ένα από τα πιο συχνά λάθη και μπορεί να επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό την απόλαυση ενός κρασιού. Μπορεί να θεωρούμε ότι όσο πιο δροσερό είναι ένα κρασί τόσο πιο καλό είναι, αλλά με αυτό τον τρόπο το λευκό κρασί χάνει το άρωμα και τη γεύση του και αυξάνει την αίσθηση της οξύτητας, ενώ στο κόκκινο κρασί από την άλλη, αυξάνεται η αίσθηση από τις τανίνες και κάπως έτσι τα κρασιά γίνονται απλά αδιάφορα.

Υπερβολικά ζεστό κρασί

Όταν σερβίρουμε πολύ ζεστά κρασιά, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι χειρότερο ακόμη και από όταν τα σερβίρουμε παγωμένα. Η υπερβολική θέρμανση ακόμη και κλειστών μπουκαλιών ενδέχεται να δημιουργήσει μόνιμη ζημιά αλλάζοντας, τα αρώματα και το χρώμα του κρασιού. Η υψηλή θερμοκρασία επιταχύνει τη διαδικασία της εξάτμισης της αλκοόλης από το ποτήρι και στο τέλος μετά από όλη αυτή την παραμόρφωση το κρασί δίνει έχει μια μάλλον αδιάφορη γεύση.

Ακατάλληλα συνοδευτικά

Επικρατεί η άποψη ότι μπορούμε να συνδυάζουμε το κρασί με όλα τα φαγητά χωρίς να έχει σημασία η επιλογή, αλλά η συγκεκριμένη άποψη είναι τελείως λανθασμένη. Για παράδειγμα, συνδυάζοντας έντονα κρασιά με λιπαρά ψάρια, κάνουμε τη γεύση τους να φαίνεται άτονη, ενώ όταν κρασιά χαμηλής οξύτητας συνδυάζονται με σαλάτες με όξινο dressing, γίνονται αμέσως άγευστα.

Δεν αφήνουμε το κρασί να αναπνεύσει

Είναι σημαντικό να αφήνουμε το κρασί να αναπνεύσει πριν το σερβίρουμε. Μέσα στο κλειστό μπουκάλι υπάρχει ελάχιστο ή καθόλου οξυγόνο και μετά το άνοιγμα του μπουκαλιού, απαιτείται να αφήσουμε το κρασί να αναπνεύσει για λίγο και να ισορροπήσει τα αρώματα και τη γεύση του και να αναδείξει απόλυτα τον χαρακτήρα του.

Ακατάλληλο ποτήρι

Η αλήθεια είναι ότι δε δίνουμε και μεγάλη σημασία στο ποτήρι που θα σερβίρουμε το κρασί μας και πράγματι, ίσως αυτό ακούγεται κάπως τραβηγμένο. Όμως, ένα σωστό ποτήρι αναδεικνύει σίγουρα καλύτερα τη γεύση του κρασιού. Καλύτερα λοιπόν, να αποφεύγουμε τα ποτήρια νερού ή τα συνηθισμένα χαμηλά ποτήρια του κρασιού και να προτιμήσουμε αντ’αυτών, μεγάλα κολονάτα ποτήρια με ανοιχτό στόμιο για τα κόκκινα και πιο βαριά κρασιά που αφήνουν το κρασί να αναπνεύσει και ψηλά με μικρότερο στόμιο για τα αρωματικά λευκά.

Δεν δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες

Συχνά είμαστε πολύ απόλυτοι σε σχέση με την εικόνα που σχηματίζουμε για ένα κρασί και δεν δίνουμε εύκολα δεύτερες ευκαιρίες. Πρέπει να γνωρίζουμε όμως, ότι η πρώτη δοκιμή δεν είναι πάντα αντιπροσωπευτική για τη γεύση ενός κρασιού και καλό θα ήταν να μην είμαστε απόλυτοι όταν κάτι δε μας αρέσει στην πρώτη δοκιμή μιας ετικέτας. Υπάρχουν πολλοί εξωτερικοί παράγοντες που υπεισέρχονται στην κρίση μας, όπως για παράδειγμα, ένα όχι απόλυτα καθαρό ποτήρι ή μια έντονη μυρωδιά σε αυτό ή ακόμα και υπολείμματα σκόνης ή ένας προβληματικός φελλός… (πηγή: podilatokafe.wordpress.com)

Παλαιωμένο Τσίπουρο Καρδάση

Κεχριμπαρένιο χρώμα με αρώματα ώριμων φρούτων, βανίλιας, καραμέλας, σοκολάτας και ξύλου.  Στόμα πληρωρικό και ισορροπημένο με μία φινετσάτη πικάντική επίγευση. Μια ιδιαίτερη πρόταση με μοναδικό χαρακτήρα, δείτε το τσίπουρο εδώ:

http://www.greeceandgrapes.com/distillates/aged-distillates/distillates-aged-tsipouro-distillery-kardasi

Κοτόπουλο ρολό γεμιστό

Ετοιμάζουμε τη γέμιση σοτάροντας σε ένα τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο τα κρεμμύδια. Μόλις ξανθύνουν προσθέτουμε τις πιπεριές και το σκόρδο, και μόλις ροδίσουν κι αυτές ελαφρά, ρίχνουμε στο τηγάνι τα μανιτάρια και το μπέικον. Τα σοτάρουμε ελαφρά για 5 με 6 λεπτά, τα τοποθετούμε σε ένα μπολ, προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά της γέμισης και τα ανακατεύουμε καλά. Στρώνουμε καλά με τα χέρια μας το κρέας του κοτόπουλου και απλώνουμε επάνω του τη γέμιση. Το τυλίγουμε σε ρολό ξεκινώντας από το λαιμό προς την ουρά και προσέχοντας να κλείνουμε καλά τη γέμιση μέσα στο κρέας. Με ένα σπάγκο κατάλληλο για τρόφιμα αλλά και για ψήσιμο, δένουμε γύρω γύρω το ρολό σφιχτά. Το μεταφέρουμε σε γάστρα, το περιχύνουμε με τα υλικά της σάλτσας – καλά ομογενοποιημένα - και το ψήνουμε στους 200 C για περίπου 1 1/2 ώρα, φροντίζοντας να έχει πάντα υγρά ώστε να είναι ζουμερό και να έχει σαλτσούλα. Προς το τέλος του ψησίματος βγάζουμε το καπάκι για να ροδίσει η πέτσα, γυρνώντας το ρολό να πάρει χρώμα από όλες τις πλευρές. Όταν είναι έτοιμο το βγάζουμε από το φούρνο, το αφήνουμε επάνω σε ξύλο κοπής να σταθεί για 10 λεπτά, του αφαιρούμε το σπάγκο και το κόβουμε σε φέτες. Το σερβίρουμε με πουρέ, με πατάτες τηγανιτές ή ρύζι, και το περιχύνουμε με τη σαλτσούλα από τη γάστρα. To κοτόπουλο ρολό συνδυάζεται περίφημα με λευκό κρασί, δείτε προτεινόμενες ετικέτες εδώ:

http://www.greeceandgrapes.com/index.php?route=product/food/product&food_id=89

Αποθηκεύει το κρασί του στον βυθό της Μεσογείου

Όταν έχεις μεράκι…

Μια πρωτοποριακή ιδέα είχε ο Ιταλός οινοποιός Πιερλουίτζι Λουγκάνο σχετικά με την αποθήκευση του κρασιού του.

Κατασκεύασε ειδικούς κλωβούς από ανοξείδωτο χάλυβα και τους τοποθέτησε σε βάθος 60 μέτρων κάτω από την επιφάνεια στις ακτές της πόλης Κιαβάρι στην βορειοδυτική Λιγουρία, φυλάσσοντας εκεί το κρασί του.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πυθμένας της θάλασσας προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες διατήρησης για το αφρώδες κρασί του.

«Είναι καλύτερα από ό,τι μια υπόγεια κάβα, ειδικά για το εν λόγω κρασί. Η θερμοκρασία είναι τέλεια, δεν υπάρχει φως, το νερό εμποδίζει ακόμα και το παραμικρό ίχνος αέρα να εισχωρήσει στο αλκοόλ ενώ η συνεχής πίεση κρατά τις φυσαλίδες σε αφρώδη κατάσταση», τονίζει ο 65χρονος παραγωγός.

Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το όνομα του κρασιού του «Abissi», δηλαδή στην Άβυσσο. (pygmi.gr)

Το κρασί της Γοργόνας

Μια φυλακή 140 ετών, ένα μοναχικό καταφύγιο 1500 ετών και ένας αμπελώνας, σε ένα νησί της Τοσκάνης που λέγεται «Γοργόνα».

Από τους λόφους ενός μικρού νησιού της Μεσογείου, βαρυποινίτες παράγουν ένα κρασί που διατίθεται σε καλά εστιατόρια για 50 ευρώ το μπουκάλι. Δεν πρόκειται για ένα κτήμα ή θέρετρο ξεκούρασης πλουσίων, παρά την ήσυχη ομορφιά του νησιού, του μικρότερου στο σύμπλεγμα του αρχιπελάγους της Τοσκάνης, που περιλαμβάνει και το νησί-φυλακή του Ναπολέοντα, Έλβα.

Μια θέση στον «παράδεισο»

Η Γοργόνα -απομονωμένο καταφύγιο μοναχών τα τελευταία 1.500 χρόνια και σωφρονιστική αποικία από το 1869- εκτός από μια 86χρονη μόνιμη κάτοικο, φιλοξενεί τώρα εγκαταστάσεις για 40 βαρυποινίτες, ορισμένοι από αυτούς καταδικασμένοι για φόνους, που μετά από πολλά χρόνια περιπλάνησης σε διάφορες φυλακές της χώρας, κέρδισαν μια θέση στον «παράδεισο».

Από τη φυλακή στα αστέρια Μισελέν

Όλοι μετέχουν σε ένα πρόγραμμα επανένταξης μέσω της γεωργίας. Παράγουν εκλεκτής ποιότητας χοιρινό, λαχανικά, πουλερικά, λάδι, τυρί και φυσικά το κρασί. Ο αμπελώνας τον οποίον καλλιεργούν, με τη βοήθεια μιας 700 ετών δυναστείας οινοπαραγωγών, παρήγαγε φέτος 2.700 μπουκάλια λευκό κρασί, που διοχετεύτηκαν σε καλά εστιατόρια της Ιταλίας, μεταξύ αυτών και ένα εστιατόριο τριών αστέρων Μισελέν στην Φλωρεντία.

Λίστα αναμονής

Η λίστα των καταδίκων που έχουν ζητήσει να ενταχθούν στο πρόγραμμα είναι πολύ μεγάλη, καθώς το νησί είναι ειδυλλιακός προορισμός σε σχέση με τις ασφυκτικά γεμάτες φυλακές της χώρας.

«Είναι διαφορετικά εδώ»

«Όταν ανεβαίνω στον αμπελώνα το πρωί, νιώθω τόσο ήρεμος. Ο χρόνος δεν σε βαραίνει. Είναι διαφορετική η ψυχολογία μας», λέει ο Μπράιαν Μπαλντισίν, ένας μυώδης 30αρης, γεμάτος τατουάζ από τη βόρεια πόλη Βένετο, όπου εκτίει ποινή φυλάκισης ο αδελφός του. «Είναι διαφορετικά εδώ», λέει και ο συγκρατούμενος του Φραντσέσκο Πάπα από την Σικελία. «Είσαι έξω και νιώθεις ελεύθερος. Οδηγώ τρακτέρ. Δουλεύω. Νιώθω σαν φυσιολογικός άνθρωπος. Αλλού είσαι κλεισμένος μέσα 23 ώρες την ημέρα».

Απομονωμένη φυλακή

Μοντέλο για άλλες φυλακές

Τόσο οι κρατούμενοι όσο και οι δεσμοφύλακες υποστηρίζουν 100% το πρόγραμμα επανένταξης, εκτιμώντας ότι μπορεί να λειτουργήσει ως μοντέλο και για άλλες φυλακές. «Στις άλλες φυλακές σε κλειδώνουν σε ένα κελί όλη τη μέρα και οι κραυγές απόγνωσης σε ακολουθούν σε όλη σου τη ζωή…», λέει ο Ουμπέρτο Πρίντζι, 41 ετών, καταδικασμένος σε 22 χρόνια φυλάκιση για φόνο. «Μια φυλακή σαν αυτή της Γοργόνας μπορεί να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο». (πηγή: wikishareideas.gr)

Mετατρέψτε ένα μέτριο κρασί σε υπέροχη μαρμελάδα

 

Αν όχι σε όλους αλλά στους περισσότερους από εμάς έχει τύχει στις αναζητήσεις μας για ένα καλό κρασί να πέσουμε σε ξύδι…! Σε μία τέτοια περίπτωση συνήθως φυλάμε το κρασί για μαγείρεμα (αν και πρέπει να είναι καλό το κρασί για να γίνει καλό το φαγητό) ή κλείνουμε τη μύτη και το πίνουμε. Υπάρχει και μία τρίτη εναλλακτική που πιστεύω ότι είναι και η καλύτερη, φτιάχνουμε μία πολύ γευστική και ιδιαίτερη μαρμελάδα που μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε σαν σιρόπι σε παγωτά και γλυκά, να συνοδεύσουμε διάφορα τυριά, να φτιάξουμε σάλτσες για φαγητό ή σαλάτα και για να μαρινάρουμε Ψητά.

Υλικά

1 μπουκάλι “καλό” κρασί (άσπρο ή κόκκινο)

3 φλιτζ. ζάχαρη

1/2 φλιτζάνι πηκτίνη φρούτων

χυμό από 1/2 λεμόνι

1 κ.σ βούτυρο

Προετοιμασία

Βράζουμε 1 1/2 φλιτζ. κρασί σε χαμηλή φωτιά μέχρι να μειωθεί στο 1/3 του φλιτζανιού και το αφήνουμε στην άκρη.

Βράζουμε το υπόλοιπο κρασί μαζί με τη ζάχαρη πάντα σε χαμηλή φωτιά.

Μόλις μειωθεί στο μισό ρίχνουμε την πηκτίνη, το λεμόνι και το βούτυρο.

Ανακατεύουμε καλά και το αφήνουμε να μειωθεί στο 1/4 της αρχικής ποσότητας.

Ρίχνουμε και το συμπυκνωμένο κρασί που φτιάξαμε στην αρχή για να ενισχύσουμε τη γεύση, αφήνουμε για 2 – 3 λεπτά ακόμα στη φωτιά και το αποσύρουμε.

Μεταφέρουμε τη μαρμελάδα σε ένα βάζο και την αφήνουμε να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου.

Κλείνουμε το βάζο και το βάζουμε για 24 ώρες στο ψυγείο πριν το χρησιμοποιήσουμε. (πηγή: enallaktikidrasi.com)