Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Θέρος-Τρύγος-Πόλεμος



«Θέρος-Τρύγος-Πόλεμος», μια φράση που περιλαμβάνει την μεγάλη προσπάθεια των ανθρώπων που ασχολούνται με το κρασί και θυμίζει συνθήκες μάχης αφού απαιτείται
έντονη προσπάθεια και αυξημένη δραστηριότητα. Οι εργασίες πρέπει να γίνουν στην ώρα τους και χωρίς καθυστερήσεις, γιατί ο καιρός είναι απρόβλεπτος και μια πιθανή
βροχή μπορεί να είναι καταστροφική για την παραγωγή.
Για τους οινολόγους, η περίοδος του τρύγου, πέρα από τη συλλογή των σταφυλιών και το «πάτημα» τους περιλαμβάνει και το χρονικό διάστημα έως την ολοκλήρωση της
αλκοολικής ζύμωσης, και αποτελεί την πιο σημαντική στιγμή του χρόνου.
Η περίοδος του τρύγου διαφέρει από περιοχή σε περιοχή. Συνήθως τον Αύγουστο ξεκινά ο τρύγος για τα νοτιότερα μέρη της Ελλάδος  με βασικό μήνα τον Σεπτέμβριο, ο
οποίος ονομάζεται και Τρυγητής. Η ημερομηνία του τρυγητού καθορίζεται από ποσό των σακχάρων στα σταφύλια, που στο παρελθόν γινόταν εμπειρικά και τώρα βάσει
μετρήσεων.
Συνηθίζεται στο μέσο του τρύγου ή προς το τέλος του, να μαζεύονται όλοι όσοι εργάζονται στα αμπέλια και να τρώνε μαζί σε ένα αυτοσχέδιο τραπέζι μέσα στο αμπέλι. Την εποχή του τρύγου στα χωριά υπήρχε έντονος αναβρασμός. Όλα τα μέλη της οικογένειας  και τα παιδιά μαζί, από πολύ νωρίς βρίσκονταν στο αμπέλι με όλα τα σύνεργα
τους: κοφίνια, κόφες (μεγάλα καλάθια), μαχαίρια και κλαδευτήρια. Έκοβαν με τη σειρά τα σταφύλια από τα κλήματα, τα καθάριζαν από τις ξερές και σάπιες ρόγες και αφού
γέμιζε το κάθε κοφίνι, το μετέφεραν και το άδειαζαν στις κόφες. Οι κόφες φορτώνονταν ανά δύο στα ζώα (γαϊδούρια, άλογα ή μουλάρια) και τα μετέφεραν στο ληνό (πατητήρι). Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ: