Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013



Η οινοποιία Δαλαμάρα είναι συνέχεια μιας παράδοσης που ξεκινά πριν από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Η εμπειρία της οικογένειας στο χώρο του κρασιού είναι μεγάλη καθώς πριν 160 χρόνια, στα 1840, ο Ιωάννης Γεωργίου Δαλαμάρας δημιούργησε τον πρώτο του αμπελώνα στη Νάουσα. Από τότε μέχρι σήμερα η οικογένεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αμπελοκαλλιέργεια, την παραγωγή και πώληση κρασιού και τσίπουρου. Σήμερα τη σκυτάλη έχουν πάρει ο Γιάννης Κων/νου Δαλαμάρας με τη σύζυγό του Κατερίνα, η πέμπτη πλέον γενιά που συνεχίζει σταθερά την παράδοση. Ο υιός, Κωστής Δαλαμάρας, ολοκλήρωσε τις σπουδές αμπελουργίας-Οινολογίας στην Beaune της Βουργουνδίας και αφού εργάστηκε σε βιοδυναμικά οινοποιεία στη Γαλλία και την Ισπανία επέστρεψε για να ενταχθεί στο δυναμικό της επιχείρησης. Ο αμπελώνας είναι σε βιολογική καλλιέργεια από το 1996 με πιστοποίηση της ΔΗΩ ενώ τα τελευταία 4 χρόνια πιστοποιείται από την ΒιοΕλλάς. Από το 2008 γίνεται προσπάθεια χρήσης βιοδυναμικών πρακτικών και του ημερολογίου της Μαρίας Thun. Τα άλογα, οι πάπιες, οι γαλοπούλες και τα υπόλοιπα ζώα που τριγυρίζουν στους αμπελώνες μετά το τέλος του τρύγου συμβάλλουν στην δημιουργία ενός ολοκληρωμένου οικοσυστήματος. Ο αμπελώνας βρίσκεται σε υψόμετρο 250-350 μέτρων και το μεγαλύτερο μέρος του είναι φυτεμένο σε αργιλοασβεστώδες έδαφος. Διαβάστε περισσότερα για την οινοποιία αλλά και τα κρασιά της στο site μας και επιλέξετε μια από τις ιδιαίτερες ετικέτες της: http://www.greeceandgrapes.com/dalamaras-winery

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

Το γαλλικό κρασί έχει αρχαίες ρίζες



Η διάσημη γαλλική οινοποιία έχει αρχαίες ρίζες, πιθανώς ιταλικές, καθώς η χημική ανάλυση μιας σειράς αρχαιολογικών ευρημάτων αποκαλύπτει πως το κρασί παραγόταν στο νότο της Γαλλίας ήδη από τον πέμπτο αιώνα π.Χ. Οι Γαλάτες έμαθαν αρχικά να πίνουν εισαγόμενο κρασί από τους Ετρούσκους της Ιταλίας και μετά άρχισαν να το φτιάχνουν οι ίδιοι επί τόπου, για να γίνουν σταδιακά διάσημοι ήδη από τον 12ο αιώνα, όταν οι γάλλοι μοναχοί, μετά από πολλές προσπάθειες, άρχισαν να καλλιεργούν στη Βουργουνδία τις κατοπινές ξακουστές ποικιλίες «σαρντονέ» και «πινό νουάρ», όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
«Πρόκειται για την παλαιότερη ένδειξη οινοπαραγωγής από τους Γαλάτες», δήλωσε ο βιομοριακός αρχαιολόγος Πάτρικ ΜακΓκάβερν του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, ο οποίος ήταν επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC, το “Science” και το “Nature”. Η παραγωγή κρασιού θεωρείται ότι ξεκίνησε στη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο (Ιράν, Τουρκία, Γεωργία, Αρμενία), πριν από 8.000 – 9.000 χρόνια και είχε εξαπλωθεί δυτικά στην Αίγυπτο έως το 3000 π.Χ. και μετά στην Κρήτη έως το 2200 π.Χ. (αν και κρασί από ρυζί μπορεί να παραγόταν στην Κίνα ακόμα πιο παλιά).
Χίλια χρόνια αργότερα, οι Έλληνες και Φόινικες έμποροι μετέφεραν με τα πλοία τους και πουλούσαν κρασιά σε όλη την Μεσόγειο, μέσα σε αμφορείς. Γύρω στο 600 π.Χ. οι Ετρούσκοι της κεντρικής Ιταλίας, ένας πολιτισμός που προηγήθηκε των Ρωμαίων, εμπορεύονταν δικά τους κρασιά και τα πούλαγαν στη γαλλική μεσογειακή ακτή. Επειδή οι αμφορείς τους είχαν ίδιο σχήμα με τους φοινικικούς, φαίνεται πως οι Γαλάτες είχαν δεχτεί την φοινικική επιρροή. Περίπου την ίδια εποχή οι Έλληνες δημιουργούσαν τη δική τους αποικία στη Μασσαλία.
Στο πλαίσιο της νέας έρευνας, οι επιστήμονες μελέτησαν ευρήματα από την αρχαία παραλιακή πόλη Λάταρα, περίπου 125 χιλιόμετρα δυτικά της Μασσαλίας, νότια του Μονπελιέ. Χρησιμοποιώντας σύγχρονες χρωματογραφικές και φασματοσκοπικές τεχνικές, ανέλυσαν υπολείμματα μέσα σε ετρουσκικούς και μασσαλιωτικούς αμφορείς, που είχαν βρεθεί σε ανασκαφές στη συγκεκριμένη τοποθεσία, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ταρταρικό οξύ (που υπάρχει στα σταφύλια) σε όλους τους αμφορείς, μια ισχυρή ένδειξη ότι κάποτε περιείχαν κρασί. Η περαιτέρω ανάλυση αποκάλυψε το χημικό «αποτύπωμα» της ρητίνης πεύκου και βοτάνων όπως ο βασιλικός, το θυμάρι και το δεντρολίβανο, που χρησιμοποιούνταν ως συντηρητικά ή βελτίωναν τη γεύση του κρασιού (ή ακόμα του προσέδιδαν ιατρικές ιδιότητες).
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν κι ένα νεότερο ασβεστολιθικό πατητήρι για τα σταφύλια, που χρονολογείται μεταξύ του 425-400 π.Χ. (είναι το αρχαιότερο πατητήρι που έχει βρεθεί ποτέ στη Γαλλία), το οποίο επίσης έφερε ίχνη ταρταρικού οξέος, ενώ διάσπαρτα τριγύρω βρέθηκαν υπολείμματα από σπόρους και φλούδες σταφυλιών.

Όλα αυτά, κατά τους αρχαιολόγους, επιβεαιώνουν ότι στο νότο της Γαλλίας όχι μόνο εισαγόταν κρασί, αλλά οι ντόπιοι κέλτες (γαλάτες) κάτοικοι, σχεδόν τρεις αιώνες πριν την κατάκτησή τους από τους Ρωμαίους, είχαν πια μάθει να καλλιεργούν αμπέλια και να παράγουν το δικό τους κρασί. Κάτι τέτοιο πάντα θεωρείτο πιθανό, αλλά ποτέ έως τώρα δεν είχε αποδειχτεί και χημικά. Από το νότο της Γαλλίας, σταδιακά η αμπελουργία και η οινοποιία εξαπλώθηκε προς βορρά, στην κοιλάδα του ποταμού Ρήνου. (πηγή: statesmen.gr)